پس از گذشت چند وقت از نظریه کتابخانه روستا جناب آقای غلامرضا حامدی خواه  (حمیره) با نهایت لطف و سخاوت  جهت اهدای نیمی از کتابخانه شخصی خود اعلام آمادگی نموده اند . همچنین با توجه به نزدیک شدن تابستان و ایام فراغت دانش اموزان و دانشجویان روستا ، نیاز به کتابخانه جدی تر می شود . لذا از همولایتی  های عزیز خواهشمندیم که یک نفر جهت پذیرش مسئولیت کتابخانه از طریق همین وبلاگ اعلام آمادگی نماید تا دیگر دوستان نیز  بتوانند  کتاب های اهدایی خود را در اختیار ایشان قرار دهند . و صد البته راه اندازی کتابخانه از وظایف دهیار و شورا می باشد که گویا با وجود دریافت اعتبار دو و نیم میلیون تومانی تنها به خرید چند قفسه بسنده کرده اند.امیدواریم که با پیشقدمی آقای حامدی خواه و همکاری دیگر فرهنگ دوستان عزیز و از جمله خود نویسندگان وبلاگ ، بتوانیم کتابخانه ای شایسته ی شان روستا راه اندازی نماییم .

در این پست که بدون اغراق زیباترین پست وبلاگ نیز میباشد وصیت نامه شهید علیرضا پروندی را میاوریم که با خط خود ایشان میباشد . جا دارد  صمیمانه از برادر شهید ، جناب آقای تیمور پروندی به خاطر ارائه وصیتنامه و همچنین آقای عباس شجاع که عکسها را به ایمیل وبلاگ ارسال نموده اند ، تشکر و قدردانی نماییم . امید است با خواندن و اندیشیدن در محتوای وصیتنامه این شهید بزرگوار بتوانیم حافظ ارزشهای والایی باشیم که شهدای عزیزمان جان خود را فدای آن ارزشها نمودند . یادش گرامی و راهش پر رهرو باد . 

این شهید عزیز در تاریخ ۲۲ اسفند ۱۳۴۲ به دنیا امدند و فرزند مرحوم حاج حسین پروندی میباشند. مسوولیت ایشان در جبهه گردان تخریب بوده و در تاریخ هشتم خرداد ۱۳۶۳ در منطقه سایت ۵ به آسمانها پرواز کردند .

من ابتدا متن بخشی از متن وصیتنامه رامینویسم و سپس عکسهایی از دست خط شهید بزرگوار را برای شما می آورم :

 بسم الله الرحمن الرحیم

وصیتنامه بنده خدا ، علیرضا پروندی

" من المومنین رجال صدقوا ما عاهدوالله علیه فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلا "

چون بر هر فرد مسلمان واجب است که وصیتش را بنویسد لذا لازم دانستم که نامه ای ای به عنوان وصیتنامه بنویسم .

شروع میکنم به نام خدا ، معبود یکتا ، پروردگار و آفریننده جهانیان ، به نام آنکه ذوالعفو و الرضوان است .

ناامیدم از اینکه گنهکارم و امیدوارم از اینکه پروردگارم ارحم الراحمین است .

بارالها ، تو از قلبم خبر داری و میدانی که از ذره ذره بدنم تو را طلب میکنم و معبودم تویی . شهادت میدهم که محمد (ص) رسول تو است و آخرین پیامبر و مکمل دین مبین توست . سپاسگزارم از اینکه مرا توفیق دادی مسلمان باشم و شکرگزارم از اینکه فرزند جمهوری اسلامی و مقلد امامم .

بارالها ، معبودا ، حسینت طلب کرده ،

"هل من ناصر ینصرنی "

و حالا حسین زمان طلب کرده و من زندگی آخرت را بر زندگی دنیا ترجیح میدهم و این خواسته من است .

پروردگارا ، تو از عذاب بنده ضعیف و ناتوانی چون من بی نیازی و من امیدوار به شفاعت تو ، یا معبودا .

و اما پدر و مادر عزیزم ، سلام مرا از اعماق جانم بپذیرید . الحق فرزند خوبی نبوده ام و نتوانستم یک لحظه از زحمات و رنج شما را جبران نمایم .

پدر و مادر عزیزم ، شما ناراحت نباشید از اینکه فرزندتان را در راه خدا هدیه داده اید و فدای حسین نموده اید .مگر شما یادتان نیست از کوچکی دستم را می گرفتید و به مساجد میبردید و زنجیر کوچکی برایم درست کرده بودیدکه در عاشورای امام حسین (ع) زنجیر بزنم و مرا با عشق حسین (ع) از کوچکی پروراندید . آنروز حسین ، زنجیر زدن میخواست و امروز حسین ، خون میخواهد .امیدوارم بتوانم به وظیفه ام عمل نمایم و خدا و رسولش را از خود راضی سازم . شما از نبودن من ناراحت نباشید ، بودنی که با گناه ، غیبت ، فساد و غیره توام باشد . این مایه تاسف است نه رفتن با عزت .

رسول اکرم (ص) موقع تولد امام حسین (ع) گریه میکرد و زهرا (س) علت را پرسید .پیامبر فرمود چون حسین تو را میکشند .زهرا هم میگریست . بعد پیامبر فرمود حسین تو را برای اسلام شهید میکنند و حضرت زهرا دیگر ناراحت نبود ، چون میدانست که بود و نبود ما برای اسلام است .

در آخر پدر عزیز و مادر مهربانم طلب عفو میکنم و شرمنده هستم . نمی دانم چه بخواهم ، چون خیلی به گردن من حق دارید و من فقط دعای خیر برای امام و آیت الله منتظری می کنم ، برایم گریه بکنید ، چون حسین (ع) برای اکبر گریه کرده ، هر موقع به یاد من افتادید و بغض گلویتان را گرفت ، برای حسین (ع) گریه کنید ، که نه تنها مثل شما اکبرش ، بلکه همه اش را برای اسلام داد ، من که ارزشی ندارم ، هیچم ، شما برای حسین گریه کنید . از خدا میخواهم که صبر و ایمان قوی به خانواده ام عطا بفرماید .

و اما خواهرم ، شما هم برایم زیاد زحمت کشیده اید ، برادر خوبی برای تو نبوده ام ، مرا ببخشید و فقط میخواهم بچه هایت را در راه اسلام بزرگ نمایی ، چون آنها به گردن تو حق دارند ، برای اینکه فرزند جمهوری اسلامی ایرانند ، فرزند انقلابند و باید برای انقلاب خدمت کنند .

برادرانم از شما پوزش می طلبم ، من برادر خوبی برای شما نبودم ، شما زیاد زحمت کشیده اید برای من ، همچنین اقوام من هم همینطور از همگی طلب عفو می کنم و میخواهم که مرا حلال کنید .

و اما عکسهایی از متن وصیتنامه : 

 وصیت نامه شهید با دست خط خود ایشان

 پاکنویس شده بخشی از وصیت نامه شهید

 پاکنویس شده بخشی دیگر از وصیت نامه شهید

تایپ شده وصیتنامه

متاسفانه باز هم در اولین روزهای سال ۹۱ ، خبری دردناک شنیدیم که دوباره به از دست دادن یکی از عزیزانمان منجر شد . واژگونی خودرو سواری محیط بان عزیز و خوش اخلاق منطقه روداب ، مرحوم آقای یوسف پروندی منجر به فوت ایشان شد و عید مردم دو روستای کلاته و پروند را به عزا تبدیل نمود . ایشان که در حوالی چاه برزن در حال رانندگی بودند بر اثر واژگونی خودرو و ضربه شدید به سر جان خود را از دست دادند .

هر موقع از شبانه روز که کانالهای تلویزیون را عوض میکنیم حتما در یکی از شبکه ها ، برنامه ای راجع به راهنماییها و هشدار های پلیس در مورد رانندگی و بویژه رانندگی در ایام عید مشاهده میکنیم و خیلی زود از کنارش میگذریم . طبیعتا با خود میگوییم مرگ مال همسایه است . اصلا قصد نصیحت ندارم و صد البته کوچکتر از آن هستم که بخواهم نصیحت کنم ولی تورو خدا بیاییم کمی مواظب باشیم . چند سال پیش همین روزا بود که مرحوم محمد حسین پروندی ( محمداسماعیل) بر اثر تصادف فوت کرد و از پارسال تا الان هم که فقط از دو روستای خودمان سه نفر ( مرحوم علی اکبر پروندی و مرحوم یوسف پروندی و مرحومه  سمیه پروندی ) بر اثر تصادف از دنیا رفتند و بچه های معصوم شان یتیم شده اند . حال اینکه با کمی تامل و صبر میتوانیم از این گونه حوادث که مطمئنا ( به قول خودمون) قسمت نبوده و مقصر اصلی خود ما میباشیم جلوگیری نماییم .

مشیت الهی بـر ایـن تعلق گرفـته کـه بهار فرحناک زندگی را خـزانـی ماتم زده بـه انتظار بنشیند و این ، بارزترین تفسیر فلسفـه آفـرینش درفـراخـنای بـی کران هـستی و یـگانه راز جـاودانگی اوسـت .

 درگذشت تاسف بار و ناگهانی پدری دلسوز و همسری مهربان  آقای یوسف پروندی  را به خانواده ایشان و نیز  همه دوستان و  آشنایان آن عزیز تسلیت عرض نموده و برای ایشان  از درگاه خداوند متعال مغفرت ، و برای بازماندگان ، صبر جمیل و اجر جزیل خواستاریم .

همچنین خبردار  شدیم که خانم کوچک کلاته به رحمت خدا رفته است . آرزو میکنیم که وسعت صبر خانواده ی این دوستان عزیز به اندازه ی دریای غمشان باشد. با هم دعا کنیم تا خداوند بزرگ روح عزیز از دست رفته را قرین رحمت کند و خوب از این میهمان جدید پذیرایی کند.

امام صادق (ع) میفرمایند : نوروز روزی است که قائم ما اهل بیت ظهور خواهد کرد و هیچ نوروزی نیست مگر اینکه ما اهل بیت به انتظار فرج نشسته ایم .

در آستانه فرا رسیدن عید نوروز و طمطراق پیک بهاران و آغاز سال نو ، تبریک و تهنیت صمیمانه را تقدیم به همه خوانندگان و دوستان عزیز داشته و در پرتو الطاف الهی ، سلامتی ، طراوت و شادکامی  ، بهروزی و عزت و کامیابی را برای همه شما عزیزان آرزومندیم .

همچنین با توجه به فرارسیدن سال نو ، امیدواریم که در این روزهای پایانی سال ، حس هم نوع دوستی را فراموش نکرده و یادی از کودکانی بکنیم که دوست دارند همانند دیگر بچه ها لباس نو پوشیده و عیدی بگیرند ولی ... . چرا که نقل است که هزاران نفر برای بارش باران دعا میکردند اما نمی دانستند خداوند با کودکیست که کفشهایش پاره است و دریغ که کسی از آنها فکر نکرد که باید پای کودک را بپوشاند .

خیلی فکر کردم که در این ایام آخر سال چه مطلبی بنویسم که همولایتی های عزیز با خواندن آن یادی از گذشته کرده و لبخندی بر لب بنشانند . البته شاید این پست برای بعضی ها نیز زیاد خاطره انگیز نباشد ولی امیدوارم که با خواندن آن سالهای خوش گذشته را در ذهن مرور کرده و خستگی زندگی ماشینی این روزها را از تن بیرون نمایند .

از زمانی که من یادم می آید روستای کوچک ما حداقل یک دستگاه مینی بوس داشته که در بعضی اوقات حتی دو دستگاه مینی بوس نیز کار جابجایی مسافران را از کلاته به سبزوار و بالعکس بر عهده داشته اند . البته قبل از دهه ۶۰ ، کامیون ، تنها وسیله برای مسافرت به سبزوار بوده و آن هم با مشکلات زیاد ، که گاهی اوقات کامیون این مسیر را در چند روز طی میکرده است .

اولین مینی بوسی را که من یادم می آید مینی بوس بنز قرمز رنگ آقای مراد علی حاج عباس است که بعد از او اتوبوس ایران پیمای آقای علیرضا جراحی برای مدتی در مسیر کلاته سبزوار تردد کرده و مسافران را جابجا مینمود . آقایان احمد و محمود حاج عباس ، میر علی کلاته ، محمد و ابراهیم بنسبردی ، فرامرز قدرت الله و موسی الرضا هیبت الله از جمله رانندگانی بودند که در طی بیست سال گذشته ( قبل از آقای محمد کلاته ) وظیفه حمل و نقل مسافر و بار را از کلاته به عهده داشته اند . هم اکنون نیز آقای محمد کلاته با مینی بوس آبی رنگ خود  از حدود ده سال قبل مسافران کلاته را جابجا می نماید . ناگفته نماند که مینی بوس کلاته ، مسافران روستای پروند را نیز پوشش داده و در زمانی نه چندان دور مردم روستاهای دروک و دامرود نیز جزء مسافران این مینی بوس بودند .

این روزها از پرکارترین روزهای راننده مینی بوس کلاته میباشد چرا که بیشتر خرید روستاهای کلاته و پروند توسط مینی بوس جابجا می شود . یادش بخیر قدیما و زمانی که این آخر سالی می خواستیم با مینی بوس به کلاته برویم روی سر و دوش همدیگرسوار می شدیم و حتی گاهی اوقات نیز بعضی از جوانترها روی سقف ماشین که کلی بار هم زده بود می نشستند و ۶۰ کیلومتر راه را با خطرات فراوان طی می کردند . همیشه مینی بوس و بالطبع راننده آن در روزهای سیزده بدر ، رفتن به پیغمبر ، مراسمات عروسی و حتی مسافرت های گروهی به مشهد و دیگر اماکن زیارتی اطراف روستا  حضور داشتند و مردم ده نیز احترام خاصی برای راننده قائل بودند ( و هستند ). دانش آموزانی هم که مدتی را در ملوند و روداب تحصیل کرده اند هیچ وقت خاطرات سرویس مدرسه شان ، که همان مینی بوس ده بوده است ، را فراموش نخواهند کرد . گاهی هم که مینی بوس به علتی خراب می شد و مجبور بودیم از اتوبوس داغون و وحشتناک کوه همایی استفاده کنیم ، تازه قدر ماشین روستای خودمان را می فهمیدیم .

از وظایف دیگر مینی بوس ، همانطور که گفته شد ، حمل بار  است که این بار شامل آذوغه دام ، مواد خوراکی ، محصولات کشاورزی و حتی خود دام (البته در صندوق عقب ) میباشد و با توجه به حجم کم مینی بوس ، هنگامی که مقدار این بارها کمی زیاد باشد مسافران مجبورند به صورت بسیار فشرده داخل مینی بوس نشسته و یک ساعت فشار را با جان و دل بپذیرند .

طرز پخت یکی از غذاهای محلی روستا با نام "نقون چشی" :

ابتدا مقداری آرد را خمیر می کنند و خمیر حاصله را بسیار ورز می دهند تا مرغوبیت خاص خود را به دست آورد . سپس روغن (معمولا روغن زرد ) را در یک تابه ریخته و سپس خمیر را پهن میکنند و آنرا به شکل چهار گوش در آورده و داخل روغن سرخ شده می ریزند تا خمیر پخته شود و یک وعده غذایی بسیار خوشمزه گردد .

قبلا در روستا مرسوم بود که پنج شنبه ها می پختند و مانند حلوا خیرات میکردند ولی این روزها نه تنها نقون چشی بلکه از آن حلواهای خوشمزه که با شیره انگور و روغن زرد درست میشد هم خبری نیست .

با تبریک فراوان به آقایان محسنی و سبحانی که به عنوان نمایندگان جدید شهرمان انتخاب شدند و آرزوی موفقیت روز افزون برای ایشان ، امیدواریم با نشستن بر روی صندلی های سبز بهارستان ، وعده هایی که به مردم دادند را فراموش نکرده و در راه پیشرفت و آبادانی کهن شهرمان ، سبزوار عزیز ، تلاش نمایند . همچنین خسته نباشید به آقای بروغنی عرض نموده و در پستهای دیگر سربلندی ایشان را آرزومندیم .

بر خود لازم میدانم از آقای شم آبادی بخشدار محترم روداب که برای برپایی هر چه بهتر انتخابات در بخش روداب زحمات شبانه روزی و بی دریغ زیادی متحمل شدند تشکر ویژه ای نموده و از خداوند برای ایشان توفیق و سلامتی را خواهانیم.

جوابیه آقای شم آبادی ، بخشدار محترم روداب :

با سلام و احترام و عرض تبریک ایام
از اینکه بعد از یه غیبت نسبتا طولانی وبلاگ رو بروز کردید خوشحالم و به نوبه خودم تشکر میکنم .
درخصوص مطالب اخیر چند نکته خدمتتان به عرض می رسانم :

1-در خصوص خانه عالم کلاته میرعلی که اشتباها جزء افتتاحیه های دهه فجر اومده بود همینجا پوزش میخوام ولی اگه در جریان باشید اکثر اقدامات ساخت خانه عالم انجام شده و در مرحله نازک کاری هست که انشاالله به زودی به بهره برداری میرسه .

2-درخصوص نانوایی بعد از هدفمندی یارانه ها عملا خود مردم به عملکرد نانوایی نظارت میکنند این موضوع در جاهایی که تعدد نانوایی داریم رقابت نانوایان برای جذب مشتری ، افزایش کیفیت و تعامل مناسب با مردم را به دنبال داشته ولی در روستاها موضوع فرق میکنه . یکسری مشکلات داریم از جمله اینکه چون آرد به صورت آزاد تهیه میشه اجباری برای ادامه فعالیت نانوایی نمیتونیم داشته باشیم از طرفی چون در روستاها آزادپزی هم وجود داره برای نانوایی های روستاهای کوچک مقرون به صرفه نیست و تذکر جدی ما یعنی تعطیلی نانوایی که مشکل را مضاعف میکنه .

3-درخصوص مدرسه باید بگم که سال گذشته از مدرسه بازدید کردم مدرسه خیلی قدیمی و فرسوده به نظر میرسید اما قدمت مدرسه هویت فرهنگی و آموزشی روستا رو میرسونه ظاهرا اونجور که گفتند ، مدرسه کلاته جزء اولین مدارس سطح بخش هست . ولی در باره ساخت مدرسه جدید آقای کلاته معاون محترم فرماندار یکسری پیگیری هایی انجام داده اند که انشاالله اگه نتیجه بده به زودی خودشون خبرشو اعلام میکنند .

4-برای کتابخانه سال گذشته در قالب طرح کتابخاته محله یکسری کتاب در اختیار روستا قرار گرفت و ازطرفی کانون فرهنگی شهدای کلاته با پیگیری دهیار به ثبت رسید که امکانات خوبی در اختیار گذاشته شد (با 000/600 /2 تومان اعتبار) البته مهم استفاده از این امکانات برای تقویت فعالیت های فرهنگی و اجتماعی روستاست که انشالله با در نظر گرفتن یک مکان مشخص و پیگیری همه فرهنگ دوستان این مهم تحقق بخشیده بشه .

در پایان ضمن تشکر از همه عزیزان در خصوص طرح برخی از دغدغه های فرهنگی بخش فقط قول میدم در آینده نزدیک خبرهای بسیار خوشی از اقدامات ارزشمند انجام شده در این حوزه را به اطلاع همه برسونم انشاالله بعد از انتخابات که فرصت پیدا کردیم در خدمتتون هستیم برای گزارش  .
با آرزوی پیشرفت و اقتدار روزافزون کشور عزیزمان ایران موفق و پیروز باشید
شم آبادی .

با تشکر و سپاس فراوان از آقای شم آبادی که مدام  به وبلاگ کلاته سر زده و به عنوان بخشدار روداب اقدامات انجام شده برای توسعه و آبادانی ده کوچکمان را به اطلاع همه ما میرسانند . ولی مطمئنا ما از دهیار و شوراهای روستا انتظار بیشتری داریم که لااقل به عنوان مسوولین مستقیم روستا و رابط بین مردم و مسوولین بالاتر ، مردم را ناظر بر کار خود دانسته و در مورد اقدامات انجام گرفته توسط ایشان در مدت زمان مسوولیتشان ، توضیحاتی هر چند اندک را به اطلاع مردم روستا از طریق همین وبلاگ ارائه نمایند . اما متاسفانه بعد از گذشت بیشتر از یکسال از راه اندازی وبلاگ ، حتی یک بار نظر یا گزارشی از انها  دریافت نکرده بلکه شاهد موضع گیری های تند ایشان در برابر انتقادات به حق وبلاگ ( که زبان گویای مردم ده میباشد ) بوده ایم . طبیعتا ما نیز مانند دیگر مردم روستا منتظر گزارش شفاف اقدامات انجام شده با اعتبار ذکر شده توسط بخشدار محترم ( که یک سال از اختصاص این بودجه به روستا میگذرد ) میمانیم .

در مورد نانوایی کلاته چند مطلبی را برای شما نوشتیم ولی هیچ ترتیب اثری نداده اید یا اگر به این شاطر محترم تذکر داد ه اید هیچ نگرشی در مورد رفتار و کردارش نداد ه است چراکه با بعضی افراد خیلی خوش و بش و با بعضی دیگر واقعا بد رفتاری می کند.

واقعا زمانی که اقای تیمور پروندی در نانوایی بود کارش بی نظیر بود ولی از زمانی که به دست این جوان افتاد تبعیضات زیادی که بین افراد قائل میشود باعث رنجش بسیاری از هم ولایتی ها شده است .

آقای شم آبادی خواهش میکنم ترتیب اثر بدهید چرا که او از وقتی که نان آزاد شد فکر می کند هرجور شده می تواند با مشتری رفتار کند منتظر پاسخ هوشمندانه شما هستیم .

مطلب قبلی را به نقل از وبلاگ روداب آوردم که در آن به افتتاح " خانه عالم " در کلاته هم اشاره شده است . هرچند هنوز من پس از سه روز نمیدانم که این اتفاق یعنی افتتاح خانه عالم انجام شده یا خیر ( هر چند در سایتها از افتتاح آن توسط فرماندار چیزهایی نوشته شده بود ) و طبیعتا از مکان اختصاص داده شده برای این کار هم بی اطلاع هستم  ولی فکر میکنم خانه عالم در مسجد واقع شده است .  

البته در تعریف خانه عالم آمده است که این مکان نوعی فضای اقامتی و عمومی است که در روستاهای کشور ساخته می شود . خانه های عالم مکان هایی هستند که در هر روستا برای استقرار روحانیون و مبلغان دینی ساخته می شوند. این فضاها علاوه بر داشتن امکانات اقامتی برای مبلغان، دارای دفتر کار و محل ملاقات عمومی هم هستند و سازمان تبلیغات اسلامی نهادی است که ساخت و اداره خانه های عالم را بر عهده دارد .

حال امیدواریم در روستای کوچک ما که فقط  دهه اول محرم و ماه رمضان ، میزبان یک روحانی بود که در کلاته هم سکونت نداشت ، با راه اندازی خانه عالم روستا ، مردم  در دو ماه ذکر شده بیشتر بتوانند از وجود عالم مذهبی استفاده نمایند .

چند وقت پیش یکی از دوستان عزیز متنی را برای وبلاگ فرستادند که برای من بسیار جالب بود و اگر  انشالله عملی شود ابتکار خوبی خواهد بود . من با کمی تغییر نظر ایشان را در این پست می اورم.

 دوستان عزیز همانگونه که همگی شاهد هستیم بسیاری از مشکلات روستای ما ظاهرا به دست مسئولین حل نخواهد شد . خوب چه کنیم ؟ باز هم گله وشکایت ، تا کی ؟؟؟؟ اگر واقعا به فکر آینده روستایمان هستیم خودمان در حد توان گامی برداریم . مثلا همین مدرسه روستا ، آیا از تحصیل و تعلیم کودکان روستا کاری واجب تر هست ؟

اگر توان ساخت مدرسه جدید و زیبایی را نداریم لااقل می توانیم کتابخانه ای را برای سرمایه های آینده روستا فراهم کنیم . کتابخانه ای کوچک و فعلا با تعداد کتابی محدود که امیدوارم با گذر زمان نه چندان طولانی ، کتابخانه مذکور به اندازه ای بزرگ شود که نه تنها کودکان دلبندمان در مدرسه ، که دیگر نوجوانان و جوانان روستا بتوانند از آن استفاده لازم را ببرند . مطمئنا یکی از آرزوهای بچه های روستا داشتن کتابخانه ای است که بتوانند اوقات فراغت خود را مخصوصا در ایام زمستان به بهترین شکل ممکن که خواندن کتاب است پر کنند .

 لذا اینجانب پیشنهاد می کنیم یکی از دوستانی که به مدرسه دسترسی دارد ملزومات لازم برای اینکار را لیست نماید  و برای وبلاگ ارسال نماید  تا از طریق این وبلاگ هر کدام از ما  گوشه ای از کار را بگیریم و در این کار خیر سهیم باشیم تا علاوه بر اجر اخروی ، شاهد مانوس شدن بیشتر نوجوانان روستا با کتاب باشیم .

از کسانی که توانایی و کمی وقت برای انجام این کار را دارند خواهش میکنم که هر چه زودتر آمادگی خود را اعلام نمایند تا دوستانی دیگر که دسترسی کمتری به روستا دارند از طریق وبلاگ بتواند کمکهای مالی و یا اهدای کتاب خود را با کمک ایشان انجام دهند .

با تشکر از "الف. ک"